Dit werk behoort tot een serie van grootformaat tekeningen waar met veel detail wordt ingezoomd op Belgische steden , in dit geval Gent. De benadering is niet louter realisme zoals op het eerste zicht lijkt , eerder magisch realistisch. In het moment van het tekenproces werden elementen geplaatst en toegevoegd , eenmaal intuïtief , maar andermaal ook heel trefzeker met de nodige aandacht en zorg voor plaatsing en perspectief. Elementen zoals hyperveelvlakken die refereren naar een streven van orde, evenwicht , techniek en het belang van het wetenschappelijke, net zoals in de renaissance . De weerspiegeling van de mens en zijn omgeving als een gesamtkunstwerk! Daarenboven is het ook van belang dat het landschap als autonoom thema in de beeldende kunst hier centraal staat. Verder zien we ook delen van de infrastructuur die lijken uit elkaar te vallen. Dit is in het moment van het tekenproces toegepast om niet in een systeem te hervallen van een loutere nabootsing van het onderwerp, m.a. w de gnosis.
